OMGAAN MET ONRECHT

(verschenen op 6 november 2008)

Op een avond kwam Afra geëmotioneerd binnen bij de cursus over ‘Ja zeggen en het openen van je Hart’. Ze had twee nachten nauwelijks geslapen, nadat ze op haar werk te horen had gekregen dat haar functie tegen de gewekte verwachtingen in zeer laag gewaardeerd was. Terwijl haar feitelijke  werkzaamheden al een hele tijd zwaarder waren dan in de functiebeschrijving stond weergegeven, was haar steeds voorgespiegeld dat dit met de nieuwe functiewaardering recht zou worden getrokken. Nu dit niet gebeurd was en er ook geen steekhoudende argumenten waren gegeven waarom haar werk weer zo laag werd ingeschaald, was haar werkmotivatie totaal verdwenen. Afra had het gevoel dat haar groot onrecht werd aangedaan en haar leidinggevende wilde het gesprek hierover niet aangaan.  
 
Machteloos of boos
Als er geen gesprek mogelijk is over het onrecht dat je wordt aangedaan, kun je je machteloos voelen. Je voelt je slachtoffer en je zelfrespect keldert daardoor meestal behoorlijk. Machteloosheid is een heel onaangenaam gevoel en daarom geven sommigen de voorkeur aan de vecht-strategie: ze maken zich goed kwaad, laten zien dat er met hen niet te spotten valt en vechten tegen het onrecht dat hun is aangedaan. Vechten kan een zekere voldoening geven, beter dus dan machteloosheid. Je houdt je zelfrespect en misschien kun je wraak nemen of je gelijk halen. Maar waarschijnlijk is het resultaat toch nog niet een echt prettig gevoel; innerlijke vrede krijg je er meestal niet door. Afra was door de onrechtvaardige behandeling op haar werk teleurgesteld, geschokt en boos. Door de emoties rond het onrecht voelde ze zich zeer gespannen, heen en weer geslingerd tussen machteloosheid en kwaadheid. Enerzijds voelde ze zich het slachtoffer van willekeur, anderzijds was er een stuk vechtlust in haar aangeboord en wilde ze haar leidinggevende wel eens goed de waarheid zeggen. Ze wilde zich niet meer uitsloven voor deze organisatie en ze stond dan ook open voor ander werk.

Gelijk of geluk?
Je kunt je afvragen: ‘Wil ik gelijk of wil ik geluk?’ De meesten zullen kiezen voor geluk. Maar is het wel mogelijk om innerlijke vrede en geluk te ervaren, wanneer je onrecht wordt aangedaan? Afra besefte maar al te goed dat zowel het machteloze slachtoffer als de boze vechter haar geen geluk konden brengen. In de cursus over ‘Ja zeggen’ leerde ze dat een eerste stap naar geluk is, om onvoorwaardelijk te accepteren dat haar huidige situatie was zoals hij was. Dus niet meer in gaan vullen hoe een ander zich had moeten gedragen volgens haar, maar alleen constateren wat er gebeurd was en dat helemaal accepteren, gewoon omdat het haar werkelijkheid was. Door een volmondig JA te geven aan de waarheid van het moment van het nu, open je je namelijk voor je innerlijke kracht. Je bent dan geen slachtoffer meer en je hoeft ook niet te vechten. Wat overigens niet wil zeggen dat je het allemaal maar passief over je heen moet laten komen. Deze vorm van acceptatie en ja zeggen is een positieve en actieve houding, waarin je je zelfrespect houdt en niet hoeft te zwijgen omwille van de lieve vrede. Je kunt de misstanden nu gewoon aan de orde stellen, zonder daarbij een verongelijkt of boos gevoel te ervaren. Sterker nog, door je neutraal te voelen en te gedragen, wordt je verhaal waarschijnlijk ook veel serieuzer genomen. Hoe meer je jezelf respecteert, hoe meer respect je ontvangt. Hoe minder boosheid je uitstraalt, hoe minder boosheid je terugkrijgt. Als je in scheiding ligt en je partner behandelt je onrechtvaardig, kijk dan of je kunt accepteren dat dat jouw werkelijkheid is. En als dat pijn doet, accepteer dan je pijn: ‘Ja, dat wat de ander nu tegen me zegt doet me pijn’. Punt, einde mededeling. Maak er geen verhaal van. Het zijn vaak onze verhalen die het zo ingewikkeld maken. Blijf dus in het nu en houd het gewoon bij die constatering. En kijk dan of er een soort ontspanning komt en of je weer contact kunt maken met je innerlijke kracht, met een gevoel van vrede en geluk. Ik ben benieuwd naar ervaringen van lezers: probeer het eens uit en laat me horen wat dit teweeg brengt via harriet@lelievita.nl.