VRIENDSCHAP

(verschenen op 22 mei 2008)

Hebben we vrienden (m/v) nodig? Hoewel ik best een poosje zonder hun gezelschap kan doorkomen, is het me heel wat waard om vrienden te hebben. Familiebanden en het gezinsleven kunnen misschien voor een belangrijk deel in de behoefte aan sociale contacten voorzien. Maar voor mij is het daarnaast toch ook essentieel om tenminste een aantal dierbare vrienden om me heen te hebben, met wie ik lief en leed kan delen. Vrienden bij wie ik mijn horizon kan verbreden, die me scherp houden, die me helpen om me te blijven ontwikkelen en om een goede vriendin te zijn en te blijven. Vrienden die naar me luisteren, me uitdagen om dieper door te denken over hoe ik me voel en die me helpen essentiële beslissingen te nemen. Vrienden met wie ik plezier kan maken en gezellige dingen kan doen. Het zijn in ieder geval altijd mensen die ik respecteer om wie ze zijn en die mij ook respecteren. Want wederzijds respect is denk ik een van de belangrijkste ingrediënten van vriendschap.

Lang- of kortdurig
Een paar van mijn beste vriendinnen ken ik al sinds de middelbare school of van nog eerder. Zij zijn mij zeer dierbaar. Juist omdat we elkaar al zo lang kennen, is er veel vertrouwdheid. Er is al zoveel gezamenlijk meegemaakt, zoveel samen gelachen, soms ook samen gehuild. We hebben ons natuurlijk elk op onze eigen manier ontwikkeld. Maar toch zijn er ook overeenkomstige ontwikkelingen, waardoor de basis van de vriendschap blijft bestaan. Er zijn misschien tijden geweest dat we minder met elkaar optrokken, maar daarna trok de intensiteit van de vriendschap weer aan en waren we bij tijden zeer intensief bij elkaars levensthema’s betrokken. Ik heb ook vrienden die ik tijden niet opzoek en als we elkaar dan na een paar jaar weer eens zien, pakken we zo de draad weer op. Natuurlijk zijn er in de tussentijd ook veel vrienden bijgekomen en soms ook weer gegaan. Zo gaat het in het leven. Vorige week ontmoette ik een Birmese vrouw en ik voelde direct een band met haar. Net zoiets als liefde op het eerste gezicht. Ik nodigde haar uit om eind van de middag bij me langs te komen en ze ging op de uitnodiging in. Volgende week ga ik bij haar langs. Wie weet, het begin van een langdurige band? Misschien ook gewoon twee gezellige en leerzame middagen en daarna verder niets. Of iemand nu kort of lang in je leven is, ik denk dat die persoon je altijd iets te zeggen heeft. Je trekt mensen niet voor niets op je pad.

Balans
Net als in partnerrelaties is er binnen vriendschappen soms sprake van onbalans. De een is misschien nogal autoritair, de ander volgzaam. Of de een is altijd aan het woord en de ander komt er niet tussen. Er is natuurlijk niets op tegen om een vrolijke vriendin te zoeken als je zelf wat last hebt van sombere buien. Als er maar sprake is van wederzijds respect en je elkaar allebei iets te bieden hebt. Wanneer je merkt dat er ongewild een onbalans in je vriendschap is geslopen, hoeft dat niet te betekenen dat je maar beter kunt stoppen met die vriendschap. Het kan juist een uitdaging zijn om de onbalans aan de orde te stellen en te kijken wat erachter zit. Wie weet, leer je daardoor weer wat over jezelf. Als je allebei bereid bent naar je tekortkomingen te kijken en eraan te werken, kan de basis van je vriendschap daardoor zelfs steviger worden. Als je niet tevreden bent over het gedrag van een ander, heeft dat meestal niet alleen te maken met iets wat de ander doet, maar ook met wat jij bewust of onbewust doet of uitstraalt. En misschien krijg je dat pas in de gaten als je goed oplet hoe jouw contacten met anderen verlopen. Is er in de gesprekken met een vriend of vriendin te weinig aandacht voor jou? Kijk dan bijvoorbeeld hoe het staat met je zelfrespect. Laat de ander te weinig van zichzelf zien? Kijk dan of je wel echt aandachtig luistert en vragen stelt. Om zomaar een vriendschap te beëindigen, is soms wel de gemakkelijkste weg, maar meestal niet de weg die je het meeste oplevert. Het aangaan en onderhouden van vriendschappen betekent voor mij ook kritisch naar mezelf durven kijken en een stimulans om me verder te ontwikkelen. Vandaar dat ik, net als mijn man, ieder jaar ook een korte vakantie met anderen dan mijn gezinsleden op pad probeer te gaan. Het kan heel gezellig zijn om met vrienden op vakantie te gaan en je leert er een hoop van over jezelf en over menselijke relaties.