HAAST

(verschenen op 7 september 2006)

We weten het allemaal: haastige spoed is zelden goed. Als je haast hebt ga je fouten maken en bovendien kun je er gestresst van raken, met alle nadelige gevolgen van dien. Maar ondertussen wil ik net als veel anderen in onze westerse maatschappij wel zo efficiënt mogelijk gebruik maken van mijn tijd, en doe ik vaak vlug nog even een heleboel dingen in haast in plaats van de helft ervan in alle rust. Toen ik in juni in een klooster in de Achterhoek een weekend intuïtieve ontwikkeling en yoga gaf, samen met Nathalie Gerards, hadden we een oefening in het programma waarbij je allemaal iets moest uitkiezen wat je wilde loslaten. Je partner mocht dit dan op je gezicht schilderen. Aangezien wij zelf ook meededen met de oefening, schilderde Nathalie symbolen voor ‘druk, druk, druk’ op mijn gezicht. Het leek me namelijk wel een goed idee om dat drukke gedoe eens los te laten en de dingen meer in rust en concentratie te kunnen doen in plaats van met alles tegelijk bezig te willen zijn en gehaast te werken. Na een wandeling in stilte, waarbij we met onze ‘maskers’ op rondliepen, kwamen we weer terug bij het klooster en mocht iedereen het eigen gezicht weer afschminken. Die avond hebben we de afschminkdoekjes in het kampvuur ritueel verbrand. En inderdaad, de weken die toen volgden kenden uitzonderlijk veel momenten van rust, terwijl er toch best veel werk uit mijn handen kwam. Maar niet meer met een gevoel van haast en druk zijn, maar meer vanuit geconcentreerd kunnen werken. Ik liet me niet meer zo opjagen.

Turkije
Eind augustus ben ik een week voor mijn werk in Turkije geweest. Ik hielp een Turkse man met het opzetten van werk op het gebied van gezondheid en welzijn, vanuit een spirituele levensvisie. En daar ging het helaas toch weer een beetje mis met mijn gevoel van rust en ontspanning. Niet omdat het Turkse leven zo gejaagd en druk was, maar juist vanwege het omgekeerde. Want de verschillen tussen de Turkse cultuur en mijn achtergrond waren zo groot, dat ik me helemaal ongemakkelijk ging voelen bij de eindeloze tijd die mensen namen voor alles. Afspraken telden niet, leek het. Als we om acht uur ’s ochtends zouden vertrekken, werd het uiteindelijk half elf voor we de bus namen. En dit gaf mij geen gevoel van ontspanning, maar ik werd er juist een beetje opgejaagd van. Dat spiegelde voor mij natuurlijk mijn eigen onvermogen om rustig de tijd te nemen voor alles en het moment te nemen zoals het komt. Kortom, ik heb me in deze week minder ontspannen gevoeld dan thuis, juist door het zeer relaxte levensritme van daar. Er kwam voor mijn gevoel te weinig uit onze handen. Blijkbaar kan ik rust en ontspanning onder werktijd alleen maar waarderen wanneer er ondertussen ook genoeg gebeurt en er tastbare resultaten zijn. Daardoor ervoer ik het overal eindeloos de tijd voor nemen als tekortschieten. En ook dat kan stress opleveren. Maar wellicht levert het allemaal toch ook wel weer positieve dingen op. Want ik weet best dat resultaten helemaal niet hoeven voort te komen uit druk zijn en hard werken. Ook door het persoonlijk contact met mensen kan veel moois ontstaan, zeker in dit werk. En ik heb door het rustige levensritme zeker ook mooie en verdiepende contacten gehad deze week.

Les
Pas had ik weer eens zo’n dag waarop ik teveel dingen in een korte tijd wilde proppen. Ik kreeg op deze manier echter wel een mooie les. Vlak voor een afspraak bedacht ik me dat ik nog wel even snel een boodschap kon halen. In de winkel kwam ik drie mensen tegen met wie ik graag wat bij had willen praten, maar ik had geen tijd en moest snel door. Eén van degenen die ik tegenkwam zei tegen me, toen ik haar vertelde weinig tijd te hebben: ‘ja, je zag er ook nogal gehaast uit inderdaad’. En dat gaf me een signaal. Als mensen van achteren al aan me kunnen zien dat ik haast heb, dan is er iets aan de hand. Op de fiets terug naar huis kwam ik nog twee bekenden tegen en dus alweer geen tijd om een praatje te maken. Ik voelde me hier zeer ongemakkelijk bij en nam me voor de volgende keer gewoon een half uur extra voor de boodschappen uit te trekken voor onvoorziene omstandigheden. En als dat niet lukt, moet ik maar weer eens een loslaatoefening gaan doen op dit thema.