WONDEREN

(verschenen op 15 juni 2006)

 

Een wonder zie ik als een bijzondere, behulpzame gebeurtenis die we soms met ons normale bewustzijn niet kunnen snappen. Wat de één een wonder noemt, heet voor de ander misschien geluk of voorspoed. Het leven zit vol met grote en kleine wonderen. Je moet alleen wel bereid zijn ze te zien. En het grappige is, dat je met wat oefening ook nog eens het aantal wonderen in je leven kunt laten toenemen in aantal en kunt laten groeien in grootte of belang. In april ben ik begonnen met een programma dat ‘effortless prosperity’ (moeiteloze voorspoed) heet, geschreven door de van oorsprong Perzische Amerikaan Bijan. Hij heeft de bekende Course in Miracles (Cursus in Wonderen) op een lichte, goed behapbare manier verwerkt in een 30-dagen-programma, dat behalve in boekvorm ook dagelijks op internet te volgen is (www.effortlessprosperity.com). Voor iedere dag in de maand is er een les, een opdracht en een affirmatie die je de hele dag door in je aandacht kunt houden. Daarnaast zijn er dagelijks 1 of 2 toepasselijke verhalen bij over zijn eigen ervaringen op dit gebied, die me soms tot tranen toe hebben geroerd. Zelf ben ik in april met een groep gecoacht met betrekking tot dit programma en omdat ik het graag verder wil doorgeven zal ik in september bij voldoende belangstelling zelf een groep gaan coachen die dit programma die maand intensief wil gaan toepassen in de eigen leefsituatie. We zullen dan 1 uur in de week bijeenkomen om onze ervaringen met elkaar te delen en het belang ervan te leren doorgronden. Ieder die hier belangstelling voor heeft kan zich bij mij aanmelden. Er wordt alleen een kleine vergoeding voor de onkosten gevraagd. 

Dankbaar over teleurstelling
Terwijl Bijan les gaf in een Cursus in Wonderen, wilde Shelly een keer heel graag haar ervaring met de groep delen. Er waren alleen eerst nog veel andere mensen die aan het woord wilden komen. Toen Shelly eindelijk aan de beurt was en opgewonden begon te vertellen, werd ze ruw onderbroken door Hannah, één van de cursisten, met de mededeling: ‘sorry Shelly, het is nu tijd en we kunnen vanavond niet meer naar jouw wonder luisteren’. Shelly was zeer teleurgesteld en haastte zich ontgoocheld de zaal uit. Hannah was normaal gesproken nooit zo hard. Ze was een warme, liefdevolle vrouw en na het gebeurde voelde zij zich ellendig. Ze snapte niet waarom ze zo onaardig tegen Shelly was geweest. Maar Bijan gaf aan dat het misschien alleen maar hard leek en uiteindelijk in Shelly’s belang zou blijken te zijn. Vijf dagen later belde Shelly hem op. Ze vertelde dat ze helemaal in de war was geweest die avond, maar dat ze daardoor nu juist een geweldig inzicht had gekregen: telkens wanneer ze in haar relaties de controle kwijtraakte rende ze weg, precies zoals na haar teleurstelling tijdens die cursusavond. Ze had nooit begrepen waarom haar relaties steeds misliepen, totdat ze hierin haar eigen patroon ontdekte. Ze was nu dus ontzettend dankbaar dat Hannah zo ‘hard’ tegen haar geweest was en wilde haar daar persoonlijk voor bedanken.

Niet geluisterd
Degene die mij gecoacht heeft in dit programma vertelde over een wonder dat haar was overkomen, toen ze een keer niet had willen luisteren naar haar intuïtie. Haar jong volwassen zoon zou die ochtend thuiskomen uit een naburig dorp, maar ze wist niet precies waar hij geweest was. Ze voelde zeer sterke aandrang hem te gaan ophalen met de auto en ging al op pad, maar haar ratio vertelde haar dat het absurd was, omdat ze niet eens wist waar hij was en wanneer hij naar huis zou komen. Vandaar dat ze toch maar weer omkeerde en terug naar huis ging. Een uur later kwam hij thuis, helemaal bebloed en in ellendige staat. Was ze doorgereden, dan had ze hem langs de weg zien staan en had ze hem een lift naar huis kunnen geven. Maar nu had hij een lift gekregen van iemand die niet te goeder trouw was. Hij had kunnen ontsnappen uit de auto maar was daarbij in de braamstruiken terecht gekomen, vandaar dat hij zo bebloed was. Had ze wel naar haar intuïtie geluisterd, dan had ze nooit beseft dat het zo’n wonder was geweest dat ze juist op dat moment naar hem toe had moeten rijden. Maar nu ze niet had geluisterd, besefte ze pas ten volle voor wat voor ongemak we kunnen worden behoed als we luisteren naar dat stemmetje in ons hoofd dat niets met angst of ratio te maken heeft, maar dat als spreekbuis van ons zesde zintuig meer weet dan we kunnen bevatten.