COMMUNICATIE

(verschenen op 23 maart 2006)

Er was eens een man die apetrots was op zijn nieuwe cabrio. Hij reed ermee door de bergen en voelde zich zeer gelukkig. Het leven lachte hem toe: de zon scheen, de vogels zongen en zijn auto bracht hem op de prachtigste plekken. Terwijl hij op een bochtig bergweggetje reed, hoorde hij plotseling gierende remmen voor hem, vlak na de volgende bocht. Hij minderde vaart en ging voor de zekerheid wat aan de kant. Op dat moment kwam er een andere cabrio de bocht om scheuren, met een geagiteerde vrouw aan het stuur. Ze miste hem op een haar na en schreeuwde in het voorbijgaan naar hem: ‘VARKEN!!! De man reageerde furieus. Hoe durfde ze hem uit te schelden terwijl ZIJ daar zo onverantwoord rondreed en hem bijna van de weg had geduwd. Verblind van woede duwde hij het gaspedaal in terwijl hij de bocht door reed en kwam toen met een klap tot stilstand tegen…. een varken! Oeps, even niet opgelet. Dat krijg je ervan als je een waarschuwing in de wind slaat omdat je meende te weten dat er iets beledigends mee bedoeld werd. Dit verhaal staat misschien symbool voor veel van onze reacties. Hoe vaak gebeurt het niet dat mensen elkaar verkeerd interpreteren. Dat we menen te weten wat de ander bedoelt en daarop reageren, zonder te checken of het inderdaad zo bedoeld was. En onbewust houden we zo vaak slechte relaties in stand, of goede relaties worden op die manier verstoord.

Interpretaties
Een vrouw die veel problemen met haar moeder had, vertelde me eens dat ze heel teleurgesteld was in haar moeder. Ze kon het nog wel verdragen dat haar moeder haar niet zag staan, maar dat haar zoontje niet de aandacht kreeg die het van zijn oma had kunnen krijgen, deed haar erg veel pijn. Haar moeder had op de verjaardag van haar kleinzoon ten eerste al niet willen langskomen (ze woonde ver weg) en ten tweede, toen ze ’s ochtends had gebeld om hem te feliciteren, had ze maar heel weinig tijd voor het gesprek gehad want ze moest direct daarna naar yogales. Het feit dat haar moeder vlak voor de yoga had gebeld bevestigde haar gevoel dat haar moeder niets voor haar zoontje over had, want ze had natuurlijk net zo goed een moment kunnen uitkiezen dat ze wel de tijd had kunnen nemen voor een gesprek. Misschien had deze vrouw gelijk in haar beoordeling van haar moeder. Tenslotte kent ze haar heel goed. Het enige wat ik erop kon zeggen was dat ik een goede band heb met mijn moeder en dat, wanneer mijn moeder op zo’n moment mijn zoontje kort had gebeld om hem te feliciteren met zijn verjaardag, nog voor ze ergens naartoe had moeten gaan, dit voor mij juist bevestigd had dat mijn moeder heel veel om mijn zoontje geeft. Zoveel, dat ze hem vooral niet zou willen laten wachten tot ’s middags. Het gaat er maar om hoe je iets interpreteert. En het leuke is, dat als je niet negatief reageert op negatief gedrag, maar zelf positief blijft, de ander daardoor ook in positieve zin kan veranderen. Hierover gaat het laatste verhaal, dat ik uit een boekje van Rita Goswami en Mansukh Patel (‘Dansend tussen vreugde en verdriet’) heb gehaald.

Aanraking
Een vrouw die haar schoonmoeder, met wie ze in één huis woonde, niet kon uitstaan omdat ze altijd zo kibbelde en klaagde, hield het op een bepaald moment niet meer uit. In haar wanhoop bedacht ze een plan om van haar schoonmoeder af te komen. Ze ging naar een medicijnman om hem te vragen of hij niet een drankje had waar haar schoonmoeder langzaam maar zeker aan zou sterven. De wijze man gaf haar een kruidenmengsel mee waarmee ze ’s avonds haar schoonmoeders voeten moest masseren en hij verzekerde haar dat  de oude vrouw na een paar maanden op mysterieuze wijze en zonder pijn zou overlijden. Vanaf die dag masseerde ze iedere avond plichtsgetrouw de voeten van haar schoonmoeder, onder het voorwendsel dat ze dan beter zou slapen. De schoonmoeder begon na verloop van tijd echter steeds minder te klagen en af en toe glimlachte ze zelfs! Na twee maanden had de vrouw een complete gedaanteverandering ondergaan en was het fijn om bij haar te zijn. De schoondochter ging meer en meer van haar houden. Natuurlijk kreeg ze spijt van haar plan. Ze smeekte de medicijnman om een middel dat het gif ongedaan zou maken. De wijze man glimlachte en vertelde haar dat er geen vergif in het middel zat: haar schoonmoeder was veranderd doordat zij haar aangeraakt had!