NEEM DE TIJD

(verschenen op 30 juni 2004)

Een aantal jaar geleden lanceerde voormalig milieuminister Margreeth de Boer het woord 'onthaasting' tijdens een nieuwjaarstoespraak. Het was een hele verademing dat een hooggeplaatst persoon aandacht had voor een thema als werkdruk en stress. In een tijd waarin we door verbeterde communicatiemiddelen steeds meer mogelijkheden hebben om meer te doen in minder tijd, is het goed als er eens iemand op de rem gaat staan en wijst op de negatieve effecten van steeds sneller, meer, drukker en productiever. Ik denk dat veel ziekten en ongemak kunnen worden voorkomen, wanneer mensen minder stress ondervinden. Ook in de nieuwste nummers van het tijdschrift Ode en van de Spirituele Krant wordt aandacht besteed aan dit thema: 'Slow' is helemaal in! Helaas ben ik zelf zo’n type dat nog veel te vaak druk, druk, druk is. En op één of andere manier lijkt dat nog status te geven ook. Net alsof je meer meetelt in deze maatschappij als je niet alleen een gezin hebt en een baan, maar daarnaast ook nog eens actief bent voor school, kerk of volleybalclub. Bij mezelf merk ik dat de grootste valkuil hierbij is, dat ik alles nog maar half doe. En hoe meer ik me haast om alle activiteiten in één dag te proppen, des te meer gaat er ook mis. Dan struikel ik over een stuk speelgoed dat de kinderen hebben laten slingeren of ik gooi een glas kapot, net op het moment dat ik haastig weg moet naar m’n volgende afspraak.

Prioriteiten
Ik ontmoette afgelopen weekend een vrouw die heel succesvol is in haar werk. Ik zat te wachten op haar commentaar op een folder die ik geschreven had en ik sprak haar daarop aan. Ze antwoordde dat het haar nog niet gelukt was ernaar te kijken, omdat ze erg druk was. Ik ging ervan uit dat zij net als ik zich steeds moest haasten om alles te kunnen doen wat ze wilde doen, maar dat bleek niet het geval. Ze vertelde me dat ze alles wat ze deed met rust en aandacht deed. En dat betekent natuurlijk dat bepaalde dingen, die minder prioriteit hebben, blijven liggen. Ik heb veel bewondering voor de manier waarop ze rust kan bewaren in zulke hectische tijden. En ik voel me niet eens gepasseerd dat ze mijn stuk niet heeft bekeken. Deze vrouw straalt iets uit waardoor ik haar enorm respecteer. En zij inspireert mij om helderder keuzes te maken in wat ik al dan niet wil doen. Als je helderheid hebt over je prioriteiten, kun je die zaken met aandacht en innerlijke rust doen, wat je effectiviteit enorm bevordert.

Slow food
Een ander onderwerp op dit gebied is voeding. Beter dan voor 'fast food' zou je kunnen kiezen voor 'slow food'. Niet meer naar de Mc Donalds gaan of naar de snackbar, maar met zorg en aandacht een maaltijd bereiden, van voedingsstoffen die met aandacht voor natuur en milieu geteeld zijn en die gezonde bouwstoffen voor ons lichaam bevatten. De liefde die je uitstraalt tijdens het bereiden van de maaltijd heeft een positief effect op de energie van het eten. Omgekeerd is het ook zo, dat je het eventuele rothumeur van de kok binnen kunt krijgen via het eten. Dat onze gedachten invloed hebben op de structuur van water is door de Japanner Masaru Emoto overtuigend aangetoond aan de hand van foto's die hij genomen heeft van de kristalstructuur van verschillende soorten water. En aangezien onze voeding en ook ons lichaam voor het grootste deel uit water bestaan, is te begrijpen dat dit effect verstrekkende gevolgen kan hebben. Emoto toonde met zijn experimenten aan, dat flesjes gedestilleerd water waarop de woorden 'dank je wel' of 'idioot' stonden geplakt, een totaal verschillend beeld bleken te geven als het water daarna bevroren werd en de kristalstructuur werd gefotografeerd. Naast een prachtige zeskantige kristalstructuur van het 'dank je wel'- water, leverde het 'idioot'-water slechts een onduidelijk, amorf beeld op. Ook bij gekookte rijst is een dergelijk experiment een aantal keer gedaan. De rijst waar dagelijks 'dank je wel' tegen was gezegd was na een maand bijna gefermenteerd en had het aroma van gemoute rijst. De rijst waar dagelijks 'idioot' tegen was gezegd was na een maand zwart geworden en bijna verrot. Deze experimenten bevestigen voor mij dat de kwaliteit van onze voeding nauw samenhangt met onze emoties tijdens de bereiding en het nuttigen van het voedsel. In plaats van het eten snel naar binnen te werken achter de krant of voor de tv, kunnen we er dus beter voor kiezen gezellig met het hele gezin of met vrienden aan tafel te gaan en te genieten bij iedere hap die we nemen.