HET IMMUUNSYSTEEM

(verschenen op 8 april 2004)

Ik was onlangs op een bijeenkomst, waar de arts Henk Fransen was uitgenodigd om een presentatie te komen geven over het belang van samenwerking. Fransen heeft in ziekenhuizen in India en Afrika gewerkt. In Calcutta werkte hij in het stervenstehuis van moeder Teresa en in Nederland begeleidde hij ruim 10 jaar mensen met kanker. Hij vertelde dat hij geboren was met een uitermate zwak immuunsysteem. Zijn eerste jaar had hij vooral in ziekenhuizen doorgebracht in verband met uit de hand gelopen oorontstekingen, maar toen hij min of meer was opgegeven en naar huis mocht, kwam hij er toch op wonderbaarlijke wijze weer bovenop. Inmiddels heeft hij van zijn zwakte zijn kracht gemaakt, en nu draagt hij zijn enorme inzicht in de werking van het immuunsysteem uit. Zo heeft hij ook een prachtig boekje geschreven over de zelfgenezende kracht die mensen in zich hebben. Het boek heet 'Bondgenoot; autobiografie van een immuuncel'. Het is een meeslepend, symbolisch verhaal, waarin Bondgenoot, een immuuncel in het lichaam, zijn levensverhaal vertelt. De lessen die Bondgenoot tegenkomt zijn de lessen waar wij allemaal wat aan kunnen hebben.

Leegte
Immuuncellen hebben als taak het lichaam te beschermen tegen indringers. Bondgenoot was echter al een tijd lang niet meer zo geïnspireerd om zijn taak uit te voeren en eigenlijk was dat het patroon waar alle cellen van de Mens in terecht waren gekomen. Iedere cel dacht meer aan zichzelf dan aan het grote geheel, waarin hij een taak te vervullen had. En toen werd op een dag de Leegte ontdekt in de prostaat. De cellen in de Leegte aten alleen maar, en ze vermenigvuldigden zich heel snel. Maar ze voerden geen functies meer uit. Bondgenoot kreeg een aanwijzing van Stem, om naar de Leegte toe te gaan en zich ermee te verbinden. Dat was niet gemakkelijk, want de Leegte werd algemeen veroordeeld en het was er ook zeer onaangenaam. Maar toen Bondgenoot zich werkelijk met een lege cel verbond, ontdekte hij dat het juist de meest gevoelige cellen waren, die het hadden opgegeven. En hij kwam er achter dat de Leegte ook in hemzelf school. Door zich met de Leegte te verbinden, kwam hij weer in contact met een verdrongen stuk in zichzelf. En daar werd hij niet zwakker van, maar juist sterker.

Samenwerking
Er was echter veel te veel werk om door één enkele immuuncel te kunnen worden opgeknapt. Nadat Bondgenoot een aantal belangrijke levenslessen van het hart, de longen en het hoofd had gekregen, begon hij zijn inspiratie door te geven aan de andere immuuncellen. Hij wist nu hoe belangrijk het was om de moed erin te houden. Want in het hoofd had hij gemerkt dat de gedachten van de Mens zich onmiddellijk manifesteren in het lichaam. De Mens was bang om dood te gaan en deze angstige gedachte vertaalde zich razendsnel in elektrische signalen, die langs de zenuwen de mens in vlogen. En de gedachte vertaalde zich ook in hormonen, die de informatiestroom in de bloedbaan in korte tijd wijzigden. De hartslag werd verhoogd en de mens verkrampte. De angstige gedachte had zo een directe negatieve invloed op alle cellen. Maar met positieve gedachten kun je precies het omgekeerde bereiken. Bondgenoot was vastbesloten het tij te gaan keren. Hij kreeg in de thymus een initiatie en hij werd daar gekroond. Door de andere immuuncellen met al zijn liefde te waarderen voor hun werk, raakten ze steeds meer bevlogen om hun taak weer op te pakken. De samenwerking leidde tot ongekende resultaten. De cellen gingen op creatieve wijze de Leegte te lijf. De immuuncellen begonnen in te zien dat de lege cellen met dezelfde problemen worstelden als zij zelf. Het vechten tegen de Leegte bleek niet de beste oplossing. Veel effectiever was het de lege cellen liefdevol in zich op te nemen en ze te recyclen vanuit een groeiend gevoel van herkenning. Uiteindelijk was Bondgenoot alleen nog maar bezig andere cellen te kronen, door zijn kroon steeds weer door te geven. Automatisch kwam er telkens een nieuwe kroon voor terug. En met elke cel die Bondgenoot kroonde, rechtte de mens zijn rug en straalde als een ster in de kosmos.