IN JE KRACHT

(verschenen op 4 december 2003)

Ooit kwam Jeanette naar mijn praktijk, omdat ze chronisch ziek was en niet verder geholpen kon worden in de reguliere zorg. Ze had wel wat weerstanden om bij me te komen, want mijn behandelingen worden niet vergoed en ze had niet veel geld. Ze leek eerst een bewijs te willen zien dat ik in staat was haar beter te maken. Ik legde haar uit dat dat niet mijn taak was maar die van háár. Het leek niet echt binnen te komen. Na de eerste behandeling veranderde er al wel wat bij haar. Jeanette kwam meer met haar gevoel in haar lichaam en voelde daardoor ook meer de pijn die ze al sinds haar kinderjaren geprobeerd had te verdringen. Ze schrok daarvan, want eigenlijk wilde ze dit proces helemaal niet aangaan. Daardoor leek ze zich nog wat verder af te sluiten de keer erop. Tijdens het derde consult vroeg ik haar indringend of ze echt besloten had beter te worden. Ik probeerde haar innerlijke kracht te vinden, die zo nodig was voor haar genezingsproces. Maar voor het daaropvolgende consult belde ze af, met de mededeling dat het voor haar te duur werd. Oppervlakkig gezien zou je kunnen denken dat Jeanette pech heeft dat mijn behandelingen niet door verzekeraars worden vergoed. Ze lijkt geen eerlijke kans te hebben gekregen. Maar ik ben ervan overtuigd dat dit niet de reden is dat ze is afgehaakt. Het goede van het zelf moeten betalen van je consult is dat je daardoor geholpen wordt een ferm besluit te nemen dat je ervoor wilt gaan. En als je zo’n innerlijk besluit hebt genomen, laat je je door niets of niemand meer tegenhouden en zul je zelfs het benodigde geld naar je toe trekken.

Genezing
Een wijd verbreid misverstand is dat een ánder (bijvoorbeeld een arts of een alternatieve genezer) jou zou kunnen genezen. We gaan naar de dokter om beter gemaakt te worden en kiezen vaak voor een operatie of medicijnen om maar zo snel mogelijk van de klachten af te zijn. Maar echte genezing gebeurt altijd van binnenuit, je doet het uiteindelijk altijd zelf. Natuurlijk kunnen medicijnen, operaties, energetische behandelingen of therapeutische gesprekken daarbij heel behulpzaam zijn. Soms hebben we nu eenmaal even een zetje nodig. Maar soms wil geen enkele behandeling aanslaan en dan moet iemand misschien eerst de tijd hebben voor een innerlijk proces. En pas als iemand toe is aan het innerlijke besluit beter te worden, kunnen de juiste behandelingen op zijn of haar pad komen. Overigens zijn er ook mensen die een heel indrukwekkend innerlijk proces afleggen en toch niet beter worden. Daar kunnen andere redenen voor zijn, die laat ik in dit stukje even buiten beschouwing.

Te behulpzaam
Als therapeut moet je ervoor waken dat je iemand zijn of haar moeizame proces niet probeert te ontnemen. Als je iemand te graag wilt helpen en als het ware té behulpzaam bent, zet je de ander niet in z’n kracht. En het risico is aanwezig dat je daarmee meer beschadigt dan dat je er goed mee doet. Een vroedvrouw kan de baby er tijdens de geboorte ook niet uitrukken, hoe pijnlijk en inspannend het proces voor de kraamvrouw ook is. Het zou tot een doodgeboorte kunnen leiden. En als je een vlinder zou proberen te helpen bij zijn worsteling om uit z’n cocon te komen, door de cocon voor hem open te knippen, valt hij krachteloos neer op de grond. Hij zou dan nooit kunnen vliegen. Want juist de worsteling die nodig is om uit z’n cocon te komen, blijkt van essentieel belang te zijn om z’n vleugels te kunnen strekken en te gaan vliegen. Hij ontleent z’n kracht dus precies aan dit moeizame proces. En zo hebben wij soms ook langdurige en pijnlijke processen nodig om in onze kracht te kunnen gaan staan. Meestal kun je er achteraf pas blij om zijn, als je ziet waar het allemaal goed voor was. Een therapeut kan mensen wel helpen goed door zo’n proces heen te komen, maar zou niet moeten proberen om ze hun worsteling te ontnemen.