ENERGIE WAARNEMEN

(verschenen op 3 augustus 2000)

Eerder schreef ik in deze rubriek over hoe een aurahealing werkt. Centraal hierbij staat het werken met de energie die aanwezig is in het menselijk energieveld of de aura. De healer maakt hierbij gebruik van zogenaamde “helder zintuiglijke waarneming”, zoals helder voelen en helder weten. Ik schreef erover dat ik me tijdens het geven van een healing moet afstemmen op het wezen van de cliënt en dat ik intuïtief ook “weet” waar ik iets moet doen en wat er met de cliënt aan de hand is.
Vroeger dacht ik dat dergelijke gaven slechts weinigen gegeven waren. Helderzienden zag ik als excentrieke mensen die niet binnen mijn systeem van logica en werkelijkheid vielen. Maar in de loop van de tijd ontdekte ik stukje bij beetje dat je een dergelijke gevoeligheid ook kunt ontwikkelen en dat ook ik van deze gaven gebruik kon maken.

haptonomie
Een belangrijke stap hierbij was voor mij het volgen van haptonomie toen ik 7 jaar geleden overspannen werd. De haptotherapeute leerde me beter te voelen wat er in mijn lichaam gebeurde. Hoewel ik nooit doorhad dat ik m’n lichaam slecht voelde, merkte ik wel het subtiele effect van haar oefeningen, waardoor het contact met mijn lichaam veel sterker werd. Ze leerde me bijvoorbeeld energie te laten stromen door m’n lichaam. Je kunt hiertoe bijvoorbeeld visualiseren dat je een draadje door je keel heen en weer laat gaan en dat je hiermee je keel helemaal schoonmaakt.
Ik was heel verwonderd te merken dat ik niet alleen zelf kon voelen wat er aan veranderingen binnen in me plaats vond, maar dat zij het ook kon voelen. Een keer toen ze haar hand op m’n kruin had gelegd en me vroeg om m’n energie meer naar binnen te richten, voelde ik in m’n buik een subtiele verandering plaatsvinden. Precies op dat moment bevestigde zij het: Ja, zó!

voelen bij een ander
Een tijd later vroeg deze haptotherapeute aan m’n partner en mij om bij elkaar te gaan voelen wanneer de ander zich openstelde of sloot, op energieniveau. Het was de bedoeling een bepaald chakra energetisch te sluiten of te openen, en te kijken wat het effect hiervan op de ander was. Wij konden inmiddels allebei aardig bij onszelf voelen of een chakra open of dicht was, maar hadden dit nog nooit bij een ander kunnen voelen. Ik bleek echter signalen in mijn eigen buik, m’n tweede chakra, te krijgen op het moment dat mijn partner zich daar “opende” of “sloot”. Hij kon van mij niets voelen, zo dacht hij. Tot ik een experiment begon. Op het moment dat ik voelde dat zijn tweede chakra open stond, sloot ik het mijne heel abrupt en ik vroeg hem toen: sta jij nog steeds open? Hij aarzelde en zei: “ik probeerde het wel maar het lukte geloof ik niet helemaal”.

je moet wel meegaan
Daarmee gaf hij dus in feite aan dat hij mijn abrupte sluiten had opgemerkt. Het is namelijk heel moeilijk om zelf open te staan en je energie lekker door te laten stromen als een ander gesloten is en z’n energie blokkeert. Hiermee wordt ook duidelijk hoe we non-verbaal op energieniveau een enorm effect bij een ander kunnen bewerkstelligen. En het is absoluut niet zo dat alleen paranormaal begaafde mensen dit op kunnen merken. Alleen zijn we niet gewend dit gevoel te benoemen en we weten vaak niet hoe het komt dat we opeens geprikkeld of chagrijnig worden of juist energiek en vrolijk, in het bijzijn van anderen. Maar wie kent niet het beklemmende gevoel van een tram volgepropt met mensen, waarbij je moeite moet doen in je eigen energie te blijven. Of het gevoel meegesleept te worden door een charismatisch persoon, ook al wordt er niets gezegd.
Hiermee wil ik betogen dat energie waarnemen niet iets is dat alleen is weggelegd voor paranormaal begaafde mensen, maar dat velen dit kunnen. Met gerichte training en persoonlijke ontwikkeling kan men leren om bwust met deze energie te werken.

kinderen extra begaafd
Bij jonge kinderen is het gebruik van de intuïtie en het werken met energie eigenlijk heel vanzelfsprekend. Het is namelijk niet zo dat dit een gave is die we moeten aanleren, maar eerder een gave waarmee we geboren worden en die we afleren in de loop van de tijd. Door onze opvoeding en de cultuur waarin we leven, zijn we tegenwoordig sterk gericht op rationeel denken en leven vanuit wilskracht. Emoties als verdriet of boosheid mag een jong kind in onze maatschappij nog wel uiten, maar volwassenen die huilen of schreeuwen worden toch wel vreemd aangekeken. Frustraties, verdriet, woede en angst kunnen op deze manier gemakkelijk naar binnen slaan en ons energiesysteem op één of andere wijze verstoppen. Hierdoor wordt het systeem dat subtiele energieën kan waarnemen ook verstoord, zodat de signalen niet meer goed worden opgevangen. Kinderen staan als het ware nog heel dicht bij deze natuurlijke gaven en kunnen soms onverwachts heel wijze opmerkingen maken. Zo vroeg ik op vakantie op Ameland aan mijn zoontje van vier, die de hele dag stevig doorfietste, waar hij toch al die energie vandaan haalde. Zijn antwoord was: “Nou, dat is gewoon omdat ik de natuur zo mooi vind!”

reageren op verdriet en spanning
Kinderen kunnen ook heel sterk op onze stemmingen reageren. Ik betrap me er zelf vaak op dat ik het de kinderen kwalijk neem als ze een dag erg onrustig en lastig zijn, maar vaak is dit een weerspiegeling van iets in m’n eigen stemming dat door hen feilloos wordt opgepikt. En daarom helpt het ook niet om een kind buiten te sluiten als er een dierbare is overleden, of als ouders uit elkaar gaan. Het verdriet en de spanning worden toch wel waargenomen en juist door er niet over te praten wordt angst en onzekerheid bij het kind opgewekt. Het krijgt hierdoor tegenstrijdige signalen. Met z’n intuïtie voelt het kind aan dat er iets ernstigs aan de hand is, maar met woorden wordt gedaan of er niets aan de hand is. En dan kunnen reacties als lastig gedrag, bedplassen of lichamelijke klachten het gevolg zijn. Daarom pleit ik altijd voor zoveel mogelijk eerlijkheid richting kinderen. Op die manier hebben ze minder last van frustraties en angsten, en zullen hun intuïtieve gaven ook minder afstompt raken in de loop van de tijd.